Kurs z tabeli banku a kurs NBP i rynkowy

Table of Contents

Krótka odpowiedź i zakres problemu

Kurs z tabeli banku nie musiał być równy średniemu kursowi NBP ani jednej, urzędowo wyznaczonej wartości CHF/PLN. Art. 385(1) Kodeksu cywilnego i wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-212/20 kierują uwagę przede wszystkim na przejrzystość mechanizmu oraz zakres swobody banku, nie na samą różnicę kursową.

Nie istniała ogólna reguła, która nakazywałaby każdemu bankowi rozliczać kredyt powiązany z CHF według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego. Kurs bankowy mógł różnić się zarówno od kursu średniego NBP, jak i od notowań obserwowanych na rynku walutowym. Różnica sama w sobie nie przesądza ani o abuzywności tabeli kursowej, ani o nieważności umowy.

Rozstrzygające pytanie brzmi zwykle inaczej: czy konsument, podpisując umowę, mógł z jej treści oraz regulaminu zrozumieć, jak bank ustali kurs kupna CHF i kurs sprzedaży CHF, a także ocenić ekonomiczne skutki tego mechanizmu. Taką perspektywę przyjmują art. 385(1) i art. 385(2) KC oraz Dyrektywa 93/13/EWG.

Średni kurs NBP - kurs referencyjny publikowany przez bank centralny, który nie stanowi automatycznie ceny każdej transakcji CHF/PLN.
Kurs z tabeli banku - kurs kupna albo sprzedaży ustalany i publikowany przez konkretny bank dla jego rozliczeń.
Kurs rynkowy CHF - pojęcie ekonomiczne odnoszące się do notowań walutowych, a nie jedna ustawowo narzucona wartość.
Klauzula przeliczeniowa - zapis umowy określający, według jakiego miernika bank przelicza kwoty między PLN a CHF.
Ocena prawna - zależy od treści umowy, statusu konsumenta, dokumentów przekazanych przy zawarciu oraz pozostałych okoliczności sprawy.

Sama różnica między tabelą banku a tabelą NBP nie jest samodzielnym dowodem niedozwolonego charakteru klauzuli; znaczenie ma przede wszystkim opis mechanizmu w umowie.

Jak działała tabela kursowa banku?

Tabela kursowa banku to publikowany przez bank zestaw kursów kupna i sprzedaży walut, charakteryzujący się tym, że zawierał co najmniej dwa odmienne kursy CHF/PLN, służył do przeliczeń w rozliczeniach oraz mógł być wskazany w umowie albo regulaminie jako miernik świadczeń stron.

Jak kurs kupna wpływał na wypłatę kredytu?

Przy wypłacie bank zwykle dzielił kwotę w złotych przez kurs kupna CHF z własnej tabeli, aby wyrazić saldo w walucie odniesienia.

Przykład ma wyłącznie charakter matematyczny. Jeżeli bank wypłacił 300 000 zł, a przyjął kurs kupna 2,50 zł za 1 CHF, saldo księgowe wyniosłoby 120 000 CHF. Przy kursie kupna 2,40 zł za 1 CHF ta sama wypłata oznaczałaby 125 000 CHF. Nie jest to przykład konkretnego banku, umowy ani historycznego kursu.

Jak kurs sprzedaży wpływał na ratę?

Przy spłacie w złotych bank zazwyczaj mnożył ratę wyrażoną w CHF przez kurs sprzedaży CHF z tabeli obowiązującej w dniu rozliczenia.

Gdy rata wynosi hipotetycznie 500 CHF, kurs sprzedaży 2,60 zł dawałby 1 300 zł do zapłaty. Przy kursie 2,65 zł byłoby to 1 325 zł. Różnica 25 zł wynika tu z przyjętego kursu sprzedaży, a nie z oprocentowania opartego historycznie na LIBOR, a obecnie w obrocie finansowym zastępowanego wskaźnikiem SARON.

Czym jest spread walutowy?

Spread walutowy to różnica między kursem sprzedaży a kursem kupna tej samej waluty, a nie wzrost wartości CHF wobec PLN.

Jeżeli kurs kupna wynosi 2,50 zł, a sprzedaży 2,60 zł, spread wynosi 0,10 zł na 1 CHF. W przykładzie wypłaty 300 000 zł mechanizm kupna i późniejszej sprzedaży może oddziaływać na saldo oraz wysokość rat, lecz skutki prawne konkretnej umowy wymagają osobnej oceny.

Kurs kupna CHF - mógł zostać użyty przy przeliczeniu wypłaconej kwoty PLN na saldo wyrażone w CHF.
Kurs sprzedaży CHF - mógł zostać użyty przy przeliczeniu raty wyrażonej w CHF na kwotę płatną w PLN.
Spread walutowy - oznacza różnicę między dwoma kursami z tej samej tabeli banku.
Ryzyko kursowe - wynika ze zmiany relacji CHF/PLN na rynku i nie jest tym samym co spread.
Regulamin kredytu - często zawierał uzupełniające postanowienia o tabeli, dlatego należy czytać go razem z umową i aneksami.

Tabela kursowa banku mogła wpływać na wypłatę i raty na dwóch etapach, dlatego analiza jednego kursu bez sprawdzenia całego mechanizmu bywa niepełna.

Pomocne może być także hasło tabela kursowa banku oraz omówienie spreadu walutowego w kredycie CHF.

Kurs banku, kurs rynkowy i średni kurs NBP - trzy różne pojęcia

Kurs bankowy, kurs rynkowy CHF i średni kurs NBP to trzy odrębne pojęcia: pierwszy wynika z tabeli konkretnego banku, drugi opisuje poziomy notowań na rynku walutowym, a trzeci jest kursem referencyjnym ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski. Ich rozbieżność nie stanowi sama w sobie naruszenia prawa.

Jak rozumieć kurs rynkowy CHF/PLN?

Kurs rynkowy CHF/PLN to poziom wynikający z relacji podaży i popytu oraz notowań na rynku walutowym, a nie jedna cena obowiązująca wszystkie banki i klientów.

Na rynku występują różne momenty notowań, różne kanały wymiany oraz różnice między kursem kupna i sprzedaży. Sformułowanie „kurs rynkowy” nie odpowiada więc automatycznie ani kursowi z tabeli banku, ani kursowi średniemu NBP.

Dlaczego średni kurs NBP nie jest kursem transakcyjnym?

Średni kurs NBP to kurs referencyjny publikowany przez Narodowy Bank Polski, a nie oferta kupna lub sprzedaży CHF skierowana do kredytobiorcy.

Tabela A kursów średnich NBP pełni funkcję informacyjną i referencyjną. Nie zawiera jednocześnie bankowego kursu kupna oraz kursu sprzedaży dla klienta. Z tego powodu proste porównanie tabeli bankowej z kursem średnim NBP może opisać różnicę liczbową, ale nie wyjaśnia jeszcze konstrukcji klauzuli indeksacyjnej.

Pojęcie	Kto je ustala	Funkcja	Czy obejmuje kurs kupna i sprzedaży?
Kurs bankowy	Konkretny bank	Rozliczenia wynikające z tabeli i umowy	Tak, zwykle są to dwa odrębne kursy
Kurs rynkowy CHF/PLN	Rynek walutowy	Punkt odniesienia ekonomicznego	Nie ma jednej uniwersalnej wartości detalicznej
Średni kurs NBP	Narodowy Bank Polski	Kurs referencyjny publikowany w tabeli kursów średnich	Nie, nie jest ofertą transakcyjną dla klienta

Średni kurs NBP - pomaga porównać wartości referencyjne, lecz nie zastępuje analizy kursu sprzedaży banku.
Kurs kupna banku - może decydować o liczbie CHF przypisanej do wypłaconej kwoty PLN.
Kurs sprzedaży banku - może decydować o złotowej wartości raty spłacanej w PLN.
Notowania rynkowe - mogą stanowić element ekonomicznego tła, ale ich wybór czasowy także ma znaczenie.

Średni kurs NBP jest punktem referencyjnym, a nie ustawowym nakazem stosowania identycznego kursu kupna i sprzedaży przez bank.

Czy bank miał prawny obowiązek stosować średni kurs NBP?

Nie, przepisy nie ustanawiały ogólnego obowiązku, aby bank w każdej umowie kredytu powiązanego z CHF stosował dokładnie średni kurs NBP. Art. 385(1) KC bada natomiast, czy nieuzgodnione indywidualnie postanowienie konsumenckie kształtuje prawa i obowiązki sprzecznie z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumenta.

Czy obowiązek publikowania tabel oznaczał dowolność banku?

Nie, publikowanie tabeli kursowej nie oznacza samo przez się nieograniczonej swobody banku w określaniu świadczenia konsumenta.

Bank mógł stosować własne kursy, ale treść umowy i dokumentów uzupełniających miała znaczenie dla oceny, czy konsument poznał reguły ustalania tych kursów. Art. 385(2) KC wymaga, aby wzorzec umowy był sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały.

Jakie znaczenie ma treść umowy i regulaminu?

Najpierw należy odczytać umowę, regulamin, załączniki i aneksy obowiązujące w dacie zawarcia kredytu, ponieważ razem mogą opisywać albo nie opisywać kryteria tabeli.

Inaczej ocenia się zapis odwołujący się do konkretnych, zewnętrznych i weryfikowalnych parametrów, a inaczej odesłanie wyłącznie do tabeli sporządzanej przez bank bez wyjaśnienia metody. Nie przesądza to wyniku konkretnej sprawy, ale określa zakres analizy.

Art. 385(1) KC - stanowi podstawę kontroli niedozwolonych postanowień w relacji przedsiębiorca-konsument.
Art. 385(2) KC - odnosi się do wymogu jednoznacznego i zrozumiałego sformułowania wzorca umowy.
Dyrektywa 93/13/EWG - w art. 5 wskazuje wymóg prostego i zrozumiałego języka warunków umowy.
Regulamin - może zawierać postanowienia istotne dla sposobu ustalania kursu bankowego.

Brak obowiązku stosowania kursu NBP nie wyłącza obowiązku sformułowania konsumenckiej klauzuli kursowej w sposób przejrzysty.

Dlaczego kluczowa była przejrzystość mechanizmu kursowego?

Przejrzystość mechanizmu kursowego oznacza, że konsument powinien móc zrozumieć nie tylko język klauzuli, lecz także sposób ustalania kursu i jego możliwe konsekwencje ekonomiczne. Ten standard wynika z Dyrektywy 93/13/EWG oraz orzecznictwa TSUE, w tym wyroku z 18 listopada 2021 r. w sprawie C-212/20.

Jakie kryteria ustalania kursu można zweryfikować?

Weryfikowalne kryteria to takie, które pozwalają odtworzyć metodę ustalenia kursu na podstawie informacji dostępnych konsumentowi, a nie wyłącznie na podstawie późniejszej decyzji banku.

Znaczenie może mieć wskazanie źródła notowań, momentu ich pobrania, sposobu ustalenia marży lub spreadu oraz zasad aktualizacji tabeli. Sama nazwa „Tabela Kursów Walut Obcych Banku” zwykle nie odpowiada jeszcze na pytanie, jak liczba została wyliczona.

Kiedy odwołanie do tabeli banku mogło pozostawiać bankowi jednostronną swobodę?

Odwołanie mogło pozostawiać bankowi jednostronną swobodę wtedy, gdy umowa nie wskazywała obiektywnych kryteriów ograniczających ustalenie kursu kupna albo sprzedaży.

W analizie takich zapisów nie wystarczy sprawdzić, czy bank historycznie publikował tabelę o określonej porze. Kluczowe jest pytanie, co wynikało z dokumentów wiążących strony w chwili zawarcia umowy. Rzecznik Finansowy w analizie z 2024 r. omawia znaczenie formalnej i materialnej przejrzystości klauzul waloryzacyjnych.

„Warunki umowy powinny być zawsze sporządzone prostym i zrozumiałym językiem.” - Dyrektywa Rady 93/13/EWG, art. 5, 1993

Źródło kursu - powinno być możliwe do ustalenia z dokumentacji umownej.
Moment ustalenia kursu - wpływa na wynik przeliczenia, dlatego może mieć znaczenie ekonomiczne.
Marża lub spread - mogą być elementem kursu bankowego, lecz ich istnienie nie wyjaśnia automatycznie całego mechanizmu.
Jednostronna decyzja banku - może budzić wątpliwości, gdy dokumenty nie zawierają ograniczeń i kryteriów kontroli.

Przejrzystość nie polega na samym użyciu słowa „tabela”, lecz na możliwości zrozumienia i sprawdzenia reguł prowadzących do konkretnego kursu.

Więcej o tym mechanizmie opisuje hasło klauzule abuzywne w umowie frankowej.

Czy kurs zbliżony do rynkowego usuwa problem abuzywności?

Nie, kurs faktycznie zbliżony do poziomu rynkowego nie musi samodzielnie usuwać problemu abuzywności, ponieważ kontrola klauzuli obejmuje także jej treść w chwili zawarcia umowy. Art. 385(1) KC oraz standard TSUE nakazują badać, czy konsument otrzymał przejrzystą informację o mechanizmie, a nie wyłącznie porównywać późniejsze liczby.

Dlaczego treść klauzuli ocenia się odrębnie od jej wykonania?

Treść klauzuli i późniejszy sposób jej wykonywania to dwa odrębne elementy, ponieważ bank mógł stosować określony poziom kursów bez uprzedniego związania się w umowie jasną metodą ich wyznaczania.

Przykładowo, zestawienie z kursem NBP może wskazać, że różnica była niewielka w wybranym miesiącu. Nie odpowiada jednak samo na pytanie, czy konsument znał regułę tworzenia tabeli w dniu podpisania umowy.

Dlaczego historyczne zestawienie kursów nie rozstrzyga sprawy?

Historyczne zestawienie kursów nie rozstrzyga sprawy, bo pokazuje rezultat liczbowy, a nie pełną treść klauzuli, okoliczności zawarcia umowy ani skutki jej ewentualnego usunięcia.

Porównanie z NBP - może pokazać skalę spreadu lub różnic kursowych w określonym okresie.
Porównanie z rynkiem - wymaga wskazania źródła notowań i momentu, którego dotyczy.
Umowa kredytowa - określa podstawę prawną przeliczeń i wymaga odrębnej lektury.
Informacje dla konsumenta - mogą mieć znaczenie dla oceny zakresu wyjaśnień przekazanych przed zawarciem umowy.

Rynkowy rezultat liczbowy nie zastępuje odpowiedzi na pytanie, czy mechanizm kursowy został przejrzyście opisany w umowie konsumenckiej.

Co o przejrzystości klauzuli kursowej orzekł TSUE w sprawie C-212/20?

Wyrok TSUE z 18 listopada 2021 r. w sprawie C-212/20, A. S.A., ECLI:EU:C:2021:934, dotyczył warunku odnoszącego się do kursów kupna i sprzedaży waluty w kredycie hipotecznym. Trybunał wskazał, że właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny konsument powinien móc zrozumieć metodę ustalania kursu stosowanego przez bank.

Czy poprawna gramatycznie klauzula zawsze jest przejrzysta?

Nie, poprawność językowa nie wystarcza, jeżeli konsument nie może na jej podstawie odtworzyć działania mechanizmu i ocenić jego skutków ekonomicznych.

To rozróżnienie ma zasadnicze znaczenie dla zwrotu „kurs z tabeli banku”. Zapis może być krótki i czytelny językowo, ale nadal nie wyjaśniać, skąd bierze się kurs kupna lub sprzedaży CHF.

Czy sąd może zmienić nieuczciwy warunek, aby utrzymać umowę?

Co do zasady nie, sąd nie może samodzielnie zmieniać treści nieuczciwego warunku wyłącznie po to, aby utrzymać umowę w mocy.

„Wymóg przejrzystości oznacza, że konsument ma mieć możliwość zrozumienia sposobu ustalania kursu waluty stosowanego przez bank oraz zweryfikowania tego kursu.” - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok C-212/20, 2021, parafraza tez orzeczenia

Sprawa C-212/20 - dotyczyła standardu przejrzystości postanowienia odsyłającego do kursów kupna i sprzedaży waluty.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - interpretuje prawo Unii, w tym Dyrektywę 93/13/EWG.
Ocena konsumenta - odnosi się do informacji dostępnych przy zawieraniu umowy, a nie tylko do późniejszej praktyki rozliczeń.
C-260/18 - to odrębna sprawa TSUE, której nie należy utożsamiać z C-212/20.

Wyrok C-212/20 nie ustanawia kursu NBP jako automatycznego miernika, lecz wymaga zrozumiałej i weryfikowalnej metody kursowej.

Jak do tabel kursowych odnosi się orzecznictwo Sądu Najwyższego?

Sąd Najwyższy w wyroku z 13 maja 2022 r., II CSKP 405/22, analizował postanowienia odsyłające do kursów kupna i sprzedaży z tabeli banku. Orzeczenie akcentuje znaczenie braku wskazania w umowie sposobu ustalania kursów oraz ryzyko jednostronnego wpływu przedsiębiorcy na wysokość raty.

Co wynika z wyroku II CSKP 405/22?

Wyrok II CSKP 405/22 wskazuje, że brak opisania sposobu ustalania kursów może oznaczać przyznanie bankowi jednostronnego uprawnienia wpływającego na wysokość świadczenia kredytobiorcy.

Nie oznacza to, że każda umowa powiązana z CHF ma identyczny skutek prawny. Sąd bada konkretny wzorzec, jego brzmienie, rolę regulaminu oraz całą konstrukcję stosunku prawnego.

Jakie znaczenie mają wpisy 3178 i 3179 UOKiK?

Wpisy 3178 i 3179 w rejestrze Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dotyczą postanowień odnoszących przeliczenia wypłaty i spłaty do tabeli kursowej banku, ale nie zastępują analizy indywidualnej umowy.

„Postanowienia umowy, które nie zostały uzgodnione indywidualnie, nie wiążą konsumenta, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy.” - Kodeks cywilny, art. 385(1), 1964

Sąd Najwyższy - ocenia zagadnienia prawne na tle konkretnych spraw, dlatego jego wyrok wymaga czytania wraz z uzasadnieniem i stanem faktycznym.
II CSKP 405/22 - wyrok z 13 maja 2022 r. dotyczący między innymi odesłania do tabeli banku.
UOKiK - prowadzi rejestr klauzul niedozwolonych, w którym znajdują się wpisy 3178 i 3179.
Wzorzec umowy - może być podobny do wpisu rejestrowego, lecz podobieństwo nie przesądza automatycznie o skutku w indywidualnej sprawie.

Orzecznictwo Sądu Najwyższego pomaga wyznaczyć kierunek analizy, ale nie zastępuje badania konkretnych dokumentów kredytowych.

Czy sąd może automatycznie zastąpić kurs banku średnim kursem NBP?

Nie, uznanie klauzuli kursowej za niedozwoloną nie prowadzi automatycznie do wpisania średniego kursu NBP w jej miejsce. Art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13/EWG przewiduje, że nieuczciwy warunek nie wiąże konsumenta, a możliwość dalszego obowiązywania umowy wymaga odrębnej oceny prawnej.

Dlaczego usunięcie klauzuli nie oznacza prostego przeliczenia?

Usunięcie klauzuli nie oznacza prostego przeliczenia według kursu NBP, ponieważ trzeba najpierw ustalić, czy i na jakiej podstawie umowa może funkcjonować bez tego postanowienia.

Ekonomiczne porównanie rat z tabelą NBP może być materiałem pomocniczym. Nie przesądza jednak o podstawie prawnej rozliczeń, odfrankowieniu ani nieważności. Znaczenie mają także przepisy dyspozytywne, stanowisko konsumenta oraz aktualne orzecznictwo, w tym sprawy TSUE C-520/21 i C-756/22 dotyczące innych zagadnień frankowych.

Czy umowa może obowiązywać po wyłączeniu warunku?

To zależy od treści całej umowy, prawa krajowego i stanowiska konsumenta, dlatego nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich kredytów CHF.

Dyrektywa 93/13/EWG - w art. 6 ust. 1 przewiduje brak związania konsumenta nieuczciwym warunkiem.
Średni kurs NBP - nie staje się automatycznie elementem umowy po zakwestionowaniu tabeli banku.
Przepis dyspozytywny - jego ewentualne zastosowanie wymaga konkretnej podstawy prawnej i analizy sądowej.
Stanowisko konsumenta - może mieć znaczenie przy ocenie dalszego losu umowy w świetle ochrony z Dyrektywy 93/13/EWG.

Porównanie z NBP może służyć analizie ekonomicznej, lecz nie jest automatycznym prawnym zamiennikiem zakwestionowanej klauzuli bankowej.

Temat rozwija hasło czy kurs NBP może zastąpić kurs banku.

Co porównanie tabeli banku z kursem NBP może oznaczać dla frankowicza?

Porównanie tabeli banku ze średnim kursem NBP może pokazać różnice kursowe i potencjalną skalę spreadu w konkretnych datach, ale nie zastępuje analizy prawnej umowy. Rzecznik Finansowy w publikacji z 2024 r. wskazuje, że ocena kredytów frankowych wymaga uwzględnienia prawa krajowego, Dyrektywy 93/13/EWG i orzecznictwa TSUE.

Jakie dokumenty wymagają analizy?

Najpierw należy zebrać umowę kredytu, regulamin z daty zawarcia, załączniki, aneksy, harmonogramy, historyczne tabele kursowe oraz historię spłat.

Różne wzorce banków mogły posługiwać się odmiennymi definicjami kursu i innymi odesłaniami do regulaminów. Równie ważne jest rozróżnienie konstrukcji kredytu indeksowanego i denominowanego, opisane szerzej w haśle indeksacja a denominacja kredytu.

Czy różnica wobec NBP przesądza o wyniku sprawy?

Nie, różnica wobec NBP nie przesądza o wyniku sprawy, ponieważ ocena zależy od okoliczności konkretnej sprawy i całego mechanizmu umownego.

Umowa - wskazuje podstawowy mechanizm przeliczeniowy i jego miejsce w konstrukcji kredytu.
Regulamin - może uzupełniać albo nie uzupełniać zasady tworzenia tabeli kursowej banku.
Aneks - może zmieniać sposób spłaty, lecz jego znaczenie zależy od treści i daty zawarcia.
Historia spłat - pokazuje faktyczne rozliczenia, ale nie zastępuje kontroli pierwotnej klauzuli.
Tabele NBP - mogą stanowić punkt referencyjny dla danych liczbowych, a nie automatyczne rozstrzygnięcie prawne.

Dokładne porównanie kursów jest użyteczne poznawczo, lecz odpowiedź na pytanie o skutki klauzuli wymaga analizy dokumentów i zależy od okoliczności sprawy.

Treść ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Ocena umowy i możliwych skutków zależy od okoliczności konkretnej sprawy.

Najczęściej zadawane pytania

Czy bank miał obowiązek stosować średni kurs NBP?

Nie, nie istniała ogólna zasada nakazująca każdemu bankowi stosowanie dokładnie średniego kursu NBP przy rozliczaniu kredytu powiązanego z CHF. Istotne pozostaje to, czy umowa jasno opisywała sposób ustalania kursu oraz czy mechanizm nie pozostawiał bankowi nieograniczonej swobody.

Czy kurs banku mógł różnić się od kursu NBP?

Tak, kurs banku mógł różnić się od kursu NBP, ponieważ średni kurs NBP ma charakter referencyjny, a bankowa tabela zawiera zwykle odrębny kurs kupna i sprzedaży. Sama różnica nie przesądza o abuzywności klauzuli.

Czy kurs zbliżony do rynkowego wyklucza abuzywność?

Nie musi jej wykluczać. Poziom faktycznie stosowanych kursów jest odrębnym zagadnieniem od tego, czy w chwili zawarcia umowy konsument mógł zrozumieć i zweryfikować metodę ich ustalania.

Czy każda tabela kursowa banku była niedozwolona?

Nie, każda tabela wymaga analizy w kontekście konkretnej umowy i regulaminu. Wątpliwości mogą dotyczyć zwłaszcza zapisów, które odsyłały do tabeli banku bez wskazania obiektywnych oraz zrozumiałych kryteriów tworzenia kursu.

Czy sąd zawsze stosuje kurs NBP po usunięciu klauzuli?

Nie, zastosowanie średniego kursu NBP nie jest automatycznym skutkiem uznania warunku za niedozwolony. Dalszy los umowy zależy od jej treści, właściwej podstawy prawnej, stanowiska konsumenta i aktualnego orzecznictwa.

Czym różni się spread od wzrostu kursu CHF?

Spread to różnica między kursem kupna a kursem sprzedaży tej samej waluty w tabeli banku. Wzrost kursu CHF oznacza natomiast zmianę wartości franka względem złotego i może wpływać na ratę niezależnie od wysokości spreadu.

Czy historyczne kursy banku i NBP wystarczą do oceny umowy?

Nie, zestawienie historycznych kursów może pokazać dane liczbowe, lecz nie zastępuje analizy klauzul, regulaminu oraz informacji przekazanych konsumentowi. Skutki prawne zależą od okoliczności konkretnej sprawy.

Źródła i literatura

Przeczytaj również

r. pr. Piotr Nowicki

Radca prawny specjalizujacy sie w prawie konsumenckim i sporach z bankami. Wyjasnia pojecia i mechanizmy kredytow frankowych jezykiem zrozumialym dla kredytobiorcy, z odwolaniem do orzecznictwa TSUE i Sadu Najwyzszego.